I wanted to post an entry last Tuesday but declined it for a while because I got stuff to do during the week. I wanted to post an entry because I made another doodle. Hehe. It's better than the previous two that I did. I find it really cute. What do you think?








**********************************************************




I went to the World Trade Center this morning. My childhood friend Kirk had an event for their org in school. I'm always there every term because of the invite of my friend. Our other childhood friends were there as well. There were a lot of free tastes a while ago! OMG. Haha! And they're good. Good bargain as well. ^_^


After the event, the five of us original childhood friends went to MOA to watch Fantastic Four -- The Rise of the Silver Surfer; it was awesome. I love it. We just hung out, ate, then walked around, window shopped. Hay hehe. All I can say is it was fun. FUN FUN FUN! ^_^ And we just can't seem to run out of stories to tell one another. Promise. Grabe walang sawa kami sa pagmumukha ng bawat isa. Haha! We went through a lot and it wasn't easy. Fourteen years! And most definitely still counting. :) These are the people whom are among the most important in my life. And I'm happy with the way we are. :)




doodle!

I had my class for INTPRIN today. That's Introduction to Print. I'm already taking up my majors. Anyway, I doodled in class. Which by the way is unsual for me. I do doodle. But not drawing doodle. So here's the fruit of my labor. LOLZ XD










This one is suppose to be a frog. But I had a hard time. So it's like a cross breed of a frog and a dog. Watcha think? :D









Here's my drawing of a supposedly a bowl of cereal and shirt and jeans. I made the jeans capri pants instead. The striped shirt is inspired by Stephanie Chua who was wearing one this morning in our class. And the cereal bowl? Well, it ws suppose to be the brand of cereal cafe near campus, Cerealicious. But I had a hard time doing the exact copy.
Craving for cereal this morning though that was my breakfast. LOLZ XD
*******************************
***************************************
**********************************************
***************************************
*******************************
Currently~
Craving for: sweets
Listening to: Lunod by Danita
Wanting: a dress

music & lyrics

I just finished watching Music & Lyrics a while ago. OMG. Can relate. 8-
Esp. with the theme song of the movie Way Back into Love.
Exactly what I'm feeling. X
Kanina napaisip ako. Wala lang. Bigla lang nagkaganun. It happens.

*********************************************
Thank you so much for always being there for the family, for us, for me. Thank you for everything. You're always working hard for everyone. Promise, kung ano yung mga sinabi at pinangako ko sa 'yo dati, tutuparin ko 'yon. Kahit kalahati man lang nun, ibabalik ko. Pangako ko 'yan. Kapalit ng buhay ko.



Thank you to the most important man in my life (besides Papa G and my bro).




Happy Father's Day!
No homework for this weekend. OMG! That is so new. LOLZ XD

I stopped my urge to become a bad girl again. Would have been strike three today if ever. :
I'm bored! Still in school at this moment. Because one of my classes was freecut so I had a 5 hour break. Niiiiiiiice. In cybernook now, killing time.

Checked out my blog entries in -- well all of my blogs, and realized that I write better and sensible things when I'm emo or sad. OH MI HECK! XD
Yesterday was great. It sure was. Until. . . I still have a bit of a hangover with our roadtrip yesterday.

Hay naku. Magpapakahonest na nga ako. Yes. Masaya ako kahapon. Kasama ko barkada ko sa isang roadtrip na never pa namin ginawa. At nacompleto kami. <--Most Important Detail. Besides nakabalik ako sa mga lugar na nung bata pa ako e kay dalas ko puntahan. Pero may problema e.

Ngayon ko lang narealize tama pala yung sinabi ni Janjinna sa 'kin -- hindi nga madali. Ang yabang ko pa e. Sinasabi ko na madali lang 'yan. Ako pa! Ayon. Ako pa nga. Ako kasi e. Hay. . .

Bakit ganun? Pakiramdam ko bumabalik ako sa pagkabata ko. Yung tipong nung uber spoiled ako sa Daddy ko. Let me share an experience and/or give you an example.

May gusto akong laruan. But the thing is, pasyal lang ang pwede kong gawin. No buying, just looking. But I want this toy. AS IN! But the thing is, I can't have it. So I have no choice but to just look at it from afar. I come back every weekend to check out the toy, admiring it, wishing it were mine. Before someone made a promise that I can have this toy. That the time will come that it will be mine. But the thing is, that time never came. The toy didn't wait for me. All I can do is look at it while some other kid gets to buy it at the counter, smiling.

O diba ang saklap nun? Yung mga time na tipong gustung gusto mo pero wala kang magawa. Dahil ang helpless mo para makuha 'yon. Shetty. 'Yan ang naramdaman ko kahapon. Sobrang hay. . . Ayon lang ang pakiramdam ko. Pero wala na kong magagawa. Kahit sobrang gusto ko pa ang laruang iyon. Nasa iba na siya e. All I can do now is look at it, trying not to feel sad, trying to wish it were mine, trying to think positive.

Though it is easier said than done. :'(


***Note -- Hindi laruan ang tinutukoy ko.
Today is the Roadtrip of a Lifetime with my childhood clique.

We have no idea when will the next be or if there will ever be a next. Hope this'll turn out great and fun for all of us. :) And that there will still be a next. Ngayon pa lang kami makokompleto! Shetty! Mahalagang araw ito! ^_^
Dati may bahay kubong nakatayo sa taas ng isang bundok. Maraming hindi makapaniwala na ang bahay na ito ay nakatayo pa rin, bukod sa madalas na pagbagyo sa baryong kinatitirikan nito. Sa tuwing ang bahay kubo na ito ay dinaraanan ng suliranin, oo naapektohan ito ngunit ang pagtayo niya sa bawat pagsubok ay may dangal at tumitibay siya sa bawat pagsubok na dinaraanan niya hanggang sa maging malaking batong mansyon na siya.

Maraming natuwang mga kapitbahay niya sa kanyang pag-asenso at pag-unlad na maging isa sa mga importanteng bahay sa kanilang baryo. Ngunit may isang unos na dumating, at naging masyadong kampante ang Mansyon. Hindi niya alam na ang Unos na ito ay hindi katulad ng mga nakaraang napagdaanan niya. Naging magkaibigan sila hanggang sa isang araw, kasama sa mga napinsala ang Mansyon. Mayroon pang ibang napinsala, ngunit ang Mansyon ang may pinakamalaking pinsala. Hindi niya akalain na sa laki at tibay niya mayroon pa rin palang kayang puminsala sa kanya.

Ngayon ang Mansyon ay nakaraos na sa masaklap na nangyari. Ngunit hindi pa nagtatapos ang lahat. Muling nagtagpo ang landas ng dati niyang matalik na kaibigan. At ngayon, alam na ng Mansyon ang gagawin niya -- hindi na niya pagbubuksan, kahit bitana, ang nagdulot sa kasaklapan sa kanyang buhay.
Kakalog in ko lang kanina e. Haha!

Siya naman tagal ko na rin kakilala. Basically kababata ko na rin siya kasi since kinder pa. Sabi nga niya since nursery pa e, pero hindi ko na matandaan yon. Haha! XD Anyway, ayon ayos pa naman. Nagkaroon na rin ng conflicts pero ayos lang. Nalagpasan pa naman. Haha! Kaso hindi na namin siya kabatch ngayon. May inantay ata. Haha! Joke lang. XD Sorry na sabaw na kasi utak ko e. Let's just get on with the greeting shall we?


Happy Birthday Jason Rhys Lee!

Legal na rin! Haha! XD
Kakilala ko na sila since hindi ko namatandaan. Joke lang. Since kinder lang naman sa Uno. Haha! Kababata ko sila at hanggang ngayon magkakaibigan pa rin kami. Nung mga bata kami, tuwing bakasyon at pag may okasyon, e magkakasamaa kami lagi.

Pag bakasyon mga magulang namin ay magkakasamang gumigimik, at kaming mga bata ay naglalaro sa kwarto ko hanggang alas tres ng madaling araw. Minsan natutulog, minsan mga pasaway, hindi. Hehe. .

Kahit nasa iisang paaralan kami pumapasok, meron pa rin kaming sariling mga kaibigan at magkaroon ng panahong napalayo kami sa isa't isa. Hindi nagpapansinan, parang hindi magkakilala.

Salamat at kahit nagkaganun, magkakaibigan pa rin kami hanggang ngayon. Tuluy tuloy na ito ah! ^_^



Happy birthday Kirk & Karl Ylaya Ngo!